شمارهٔ ۴۸۳
هوش مصنوعی: این بیت بیانگر این است که شاعر از طمع و حرص خود پی برده و تصمیم می‌گیرد که به قناعت و پرهیز از زرق و برق زندگی بپردازد. او می‌داند که انسان هر چقدر هم که بخواهد، همیشه حس نیاز و گرسنگی در او وجود دارد و روز به روز به این نیازها افزوده می‌شود. لذا بهتر است که به قناعت و ساده‌زیستی روی آورد.
چون می شنوم برطمع خودپیروززین پس منم ودلی قناعت اندوز
هوش مصنوعی: زمانی که میشنوم که بر روی خواستهها و آرزوهایم پیروز شدم، از این پس من قصد دارم که دل خوشی و قناعت را در زندگیام بپذیرم.
دانم که شکم خاره تر از چرخ نیمو او نیز بقرصی بسرآرد هر روز
هوش مصنوعی: میدانم که شکم به مراتب بیشتر از چرخ و گردونه، انسان را به زحمت میاندازد و او هر روز مجبور است به این خاطر سختی بکشد.