شمارهٔ ۴۸۸
هوش مصنوعی: این بیت از شاعر حاکی از این است که اگر کسی به محبت و اعتماد او پاسخ نمی‌دهد، شواهدی چون صورت و اشک او کافی نیستند. او به طرف مقابل می‌گوید که خودت بیماری و آشفتگی من را می‌بینی و این آشفتگی ناشی از زلف توست. در واقع، شاعر در اینجا به حال و احوال خود و تاثیر عشق بر زندگی‌اش اشاره می‌کند.
احوال منت باور اگر نیست ز کسور این دو گواهت از رخ و اشک نه بس
هوش مصنوعی: اگر کسی به حال و هوای تو اهمیت ندهد، اما اگر این دو شاهد یعنی چهره و اشک تو وجود داشته باشند، کافی نیست که احساسات تو را نشان دهد.
بیماری من بچشم خود می بینیآشفتگیم نیز ز زلفت بررس
هوش مصنوعی: بیماری من را خودت میبیینی و پریشانیام هم از زلف توست.