شمارهٔ ۴۹۸
هوش مصنوعی: این شعر درباره نرگس و زیبایی اوست. نرگس به زیبایی و لطافت خود اشاره دارد و از تأثیر آن بر دیگران می‌گوید. زمانی که نرگس چشمانش را باز می‌کند، به‌قدری زیباست که دیگران را مجذوب خود می‌کند و فرصتی برای ترک آن لحظه به آن‌ها نمی‌دهد. این شعر به نوعی در مورد جذابیت و اثرگذاری زیبایی بر دنیای اطرافش صحبت می‌کند.
نرگس که صبا بروی درمی جهدشیعنی ز لطافتست که دم می دهدش
هوش مصنوعی: نرگس به خاطر لطافت خود از سرما و وزش نسیم به حرکت درمیآید و به طرف وزش باد میچرخد.
کآن چشم که باز کرد در کوی بقاچندان ندهد مهله که بر هم نهدش
هوش مصنوعی: چشمی که به دنیای جاودانگی گشوده شود، دیگر به کسی فرصت نمی‌دهد که آن را ببندد یا از آن چشم بپوشد.