تناجی
کمال‌الدین اسماعیل

شمارهٔ ۴۹۹

چون رنگ بدزدید گل از رخسارشآویخت صبا چو خونیان بردارش
بسیار بگفت بلبل اندر کارشتا بو که صبا بجان دهد زنهارش