تناجی
کمال‌الدین اسماعیل

شمارهٔ ۵۰۳

از غایت آنکه هست بر من نازشوزبس که کشد خوی بد از من بازش
بر رهگذر باد سخن کم گویدترسد که بگوش من رسد آوازش