شمارهٔ ۵۱۴
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات از محبوبی زیبا و دلانگیز میخواهد که با او بنشیند و از زیباییهایش لذت ببرند. او همچنین میگوید که در دلش آتش عشق روشن کرده و برای خوشی در کنار محبوب، حاضر است از عمر خود بگذرد.
گل گفت اگرت هست بتی مه وش خوشبا من بنشین و بر رخش می کش خوش
هوش مصنوعی: گل به معشوقهاش میگوید: اگر زیبایی و دلرباییات را داری، با من بنشین و لذت ببریم و با لبی خندان، زیباییات را تماشا کنیم.
من بر دل خویش کرده ام آتش خوشزان عمر بکام دل گذارم خوش خوش
هوش مصنوعی: من بر دل خود آتشی بنا کردهام که از زندگیام لذت ببرم و با آرامش خاطر، روزهایم را سپری کنم.