شمارهٔ ۵۲۱
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر احساس دلشکستگی و ناامیدی شاعر است که دیگر نمی‌خواهد از درد دلش شکایت کند. او به این نتیجه رسیده که عشق نتوانسته به دلش آرامش بدهد و در دلش غم و تاریکی وجود دارد. شاعر می‌گوید که تا زمانی که دیدی روشن نداشته باشد، نمی‌تواند به راحتی با این وضعیت کنار بیاید.
زین پس نکنم شکایت این دل ریشکز دیده فتاد غصۀ من کم و بیش
هوش مصنوعی: از این به بعد دیگر از دل شکستهام شکایت نمیکنم، چون غم و اندوه من از چشمهایم افتاده و کم و بیش کمتر شده است.
این عشق بتنگنای دل راه نبردتا دیده نداشت روشنایی در پیش
هوش مصنوعی: عشق در تنگنای دل، راهی برای نبرد باقی نمیگذارد؛ چرا که چشمها روشنایی را در جلو خود نمیبینند.