شمارهٔ ۵۳۱
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به دشمن میگوید که مانند شمع در غم و اندوه کشته میشود. او آرزو دارد که دشمن نیز به همین سرنوشت دچار شود و از عذاب و زیان بر حذر باشد. در نهایت، بیان میکند که سپاه دشمن از پیش او فرار کرده و حالت سوختگی و نابودی به خود گرفته است.
ای دشمن ملک تو بغم کشته چو شمعبد خواه تو باد دم بدم کشته چو شمع
هوش مصنوعی: ای دشمن، تو همچون شمعی هستی که در آتش اندوه کشته میشوی. هر لحظه که میگذرد، تو همچنان تحت تأثیر بدخواهیهای من قرار میگیری و میسوزی.
برگشت ز پیش تو سپاه دشمنهم ریخته، هم سوخته، هم کشته چو شمع
هوش مصنوعی: دشمنان از نزد تو فرار کردهاند، آنها هم درهم ریختهاند، هم سوختهاند و هم کشته شدهاند، مانند شمعی که آب شده باشد.