شمارهٔ ۵۶۸
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر به عشق و آرزوهایش اشاره می‌کند. او می‌گوید که میل و خواسته‌اش به سوی معشوق است و هر آرزویی که دارد، در پی وصل اوست. غم و اندوهی که از دوری معشوق بر دل دارد، برای او مانند آرامشی است که جان را تسکین می‌دهد و به مانند غنچه‌ای که از دلش می‌روید، نشان‌دهنده‌ی اشتیاق اوست.
بهر تو بود میل بسوی که کنم؟وصل تو بود هر آرزوی که کنم؟
هوش مصنوعی: برای تو دست به چه کاری بزنم؟ چون هر خواهشی که دارم، رسیدن به توست.
ما را غم تو راحت جانست و دروچون غنچه ز دل کنیم روی که کنیم؟
هوش مصنوعی: غم تو برای ما چون آرامشی برای جان است و از دل مثل گل شکفته، چگونه میتوانیم چهرهات را نادیده بگیریم؟