شمارهٔ ۶۰۵
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر میگوید که اگر بخواهد در ستایش ملک شعری موزون و زیبا بسازد، هر نکتهای را در آن به شکل مخفی و پنهانی قرار میدهد. او از ملک میخواهد که او را بپذیرد، تا ببیند چگونه دیوان اشعارش را در وصف او خواهد نوشت.
در مدح ملک چو نظم موزون سازمهر نکته در او چو دُرّ مکنون سازم
هوش مصنوعی: وقتی که دربارهٔ پادشاه توصیف میکنم، هر جمله و نکته را به گونهای موزون و زیبا مینویسم، مانند جواهرات گرانبهایی که در دل خود جای دادهاند.
بپْذیر مرا به بندگی تا بینیدر مدح تو دیوان سخن چون سازم
هوش مصنوعی: بپذیر که من غلام تو باشم تا ببینی چگونه در ستایش تو اشعاری زیبا و دلنشین میسرایم.