تناجی
کمال‌الدین اسماعیل

شمارهٔ ۶۲۲

گل گرچه ز حسن می نهد خار دلمسرو ار چه کشد ز لطف تیمار دلم
جز روی تو در وجه دلم می نشودجز قدّتو راست نیست بر کار دلم