تناجی
کمال‌الدین اسماعیل

شمارهٔ ۶۲۳

گفتی که بمه نگه کن انگار منمروی توام آرزوست، مه را چکنم؟
مه چون تو کجا بود که در هر ماهییک شب چو رخت باشد و باقی چو تنم؟