شمارهٔ ۶۲۹
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از longing و اشتیاق خود برای معشوق صحبت می‌کند. او می‌خواهد سوز دلتنگی‌اش را با نشستن و روشن کردن شمعی در میان جانش کاهش دهد. همچنین، به زیبایی معشوق اشاره می‌کند و آرزو دارد تا قامت بلند او را در دلش نگه‌دارد. به طور کلی، شعر بیانگر عشق و تمنای شاعر به معشوق است.
تا سوز تو از میان جان بنشانمبنشینم و شمع در میان بنشانم
هوش مصنوعی: من میخواهم سوز دل تو را آرام کنم و برای این کار، در میانهی خودم شمعی روشن کنم.
زان سرو سهی ببوستان بنشانمتا آرزوی قدت بدان بنشانم
هوش مصنوعی: آن درخت زیبا را از باغ بیرون میآورم تا آرزوی قامت تو را در آن بکارم.