شمارهٔ ۶۴۱
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به سخنان منفی و دشنام‌هایی که از دیگران درباره خودش می‌شنود اشاره می‌کند. او بیان می‌کند که گرچه از این سخنان ناراحت می‌شود، اما می‌داند که این حرف‌ها واقعی نیستند و او تنها به خاطر وجود لب و دهان دیگران آن‌ها را می‌شنود. این نشان‌دهنده‌ی توانایی شاعر در نادیده‌گرفتن برچسب‌های منفی و انتخاب واکنش مناسب در برابر آن‌هاست.
در حق خود از تو صد سخن می شنومدشنام همی دهی و من می شنوم
هوش مصنوعی: من از تو چیزهای زیادی درباره خودم میشنوم، حتی اگر تو به من ناسزا بگویی، باز هم سخنانت را میشنوم.
این سرد سخنها نه توام می گوییمن این همه ز آن لب و دهن می شنوم
هوش مصنوعی: این صحبتهای بیروح و سرد از تو من نمیشنوم، بلکه من همه اینها را از لبها و دهانت دریافت میکنم.