شمارهٔ ۶۴۰
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر از عشق و وابستگی خود به معشوق میگوید. او آرزو دارد که به مقام و حالتی برسد که حتی اگر در نظر دیگران نیز کماهمیت شود، همچنان در تحسین و زیبایی آن شخص باقی بماند. این نشاندهنده عمق احساسات و اشتیاق او نسبت به معشوق است.
از دیده فرو باری، اگر آب شوموز زلف برون کنی، اگر تاب شوم
هوش مصنوعی: اگر به خاطر تو اشک بریزم و در نتیجه آن، به زمین بیفتم، و اگر تو مرا از زلف خود دور کنی، من هم در آن لحظه دچار تردید و اندوه میشوم.
بر دست نگیری ، ار می ناب شومدر چشم تو خوش نیایم، ار خواب شوم
هوش مصنوعی: اگر مرا در دستانت نگرفتی، حتی اگر شراب ناب شوم، در چشمان تو خوشایند نخواهم بود، حتی اگر بخوابم.