شمارهٔ ۶۵۷
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به این نکته اشاره می‌کند که با وجود اینکه به دیگران توصیه می‌کنیم که زبان خود را کنترل کنند و از گفتن برخی حرف‌ها پرهیز کنند، خود ما بیش از حد صحبت می‌کنیم. همچنین، در حالی که در کمک به دیگران تلاش می‌کنیم، در واقع به خواسته‌ها و نیازهای خود توجه بیشتری داریم. این تضاد بین عمل و گفتار نشان‌دهنده نارسایی در رفتار انسانی است.
پیوسته جونای بر دهن می زنیمهرچند که گویمت مزن می زنیم
هوش مصنوعی: ما همیشه به آنچه میگوییم ادامه میدهیم، هرچند که از ما بخواهی این کار را نکنیم.
چون جامه بدست این و آن می دهیمچون چنگ بدست خویشتن می زنیم
هوش مصنوعی: وقتی که لباس را به دیگران میدهیم، یعنی ما چیزی را به دیگران میسپاریم، اما وقتی که خودمان با چنگ به دست خودمان کار می‌کنیم، یعنی خودمان مسئول چیزی هستیم و بر آن تسلط داریم.