شمارهٔ ۶۵۸
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر به تفکر دربارهٔ عمر و گذر زمان می‌پردازد و از در کنار هم بودن و لذت بردن از زندگی صحبت می‌کند. او از معشوقه‌اش می‌خواهد که برخيزد و پیالهٔ شراب را پر کند تا بتوانند با شادی و خنده بر غم‌های زندگی فائق بیایند. به طور کلی، این شعر دعوت به زندگی و تجربهٔ لذت‌های آن است.
تا کی ورق عمر بهم در شکنیموین خندۀ می در دل اغر شکنیم؟
هوش مصنوعی: تا کی عمر خود را به سختی و ناراحتی بگذرانیم و در عوض با نوشیدن شراب لبخند را به دل خود بیاوریم؟
برخیز و پیاله را زمی پر دل کنتا بوک مصاف غم بهم بر شکنیم
هوش مصنوعی: بپا، و پیاله را پر کن تا شاید بتوانیم با درد و غم خود روبرو شویم و آن را بشکنیم.