شمارهٔ ۶۷۴
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف زیبایی و شادابی می‌پردازد. شاعر می‌گوید اگر دلدارم دهانی گشاد و زیبا دارد، این گل نیز از خنده‌ی او خواهد شکفت. او به نوعی می‌خواهد بگوید که خوشحالی و شادی ما به عمق و وسعت وجود این دهن زیبا بستگی دارد و اگر زیبایی و شادی در وجود او باشد، دیگر چه آسیب یا زیانی می‌تواند داشته باشد.
دلدار مرا اگر فراخست دهانگل را نه هم از خنده دهانست چنان
هوش مصنوعی: اگر محبوب من دلی باز و خوش دارد، باید دانست که لبخند او به اندازهی گل زیباست و این زیبایی فقط بخاطر خوش اخلاقیاش نیست.
چون دستگه نشاط ما آن دهنستگر دستگهی فراخ باشد چه زیان
هوش مصنوعی: اگر خوشحالی ما در دهن ماست، داشتن یک دهن بزرگ چه ضرری دارد؟