شمارهٔ ۶۷۶
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر از درد و غم ناشی از جدایی معشوق صحبت می‌کند. او خود را به بلبلی می‌ماند که در فراق محبوبش ناله می‌زند و به چشمان نگران نرگس اشاره می‌کند که به جستجوی جانش می‌نگرد. همچنین، او خود را به لاله‌ای تشبیه می‌کند که از سوز دل می‌سوزد و غنچه‌ای که از درون دلش لباسش را دریده است. به طور کلی، این شعر بیانگر عمیق‌ترین احساسات و اندوه ناشی از دوری محبوب است.
در فرقت تو چو بلبلم نوحه گرانچون دیدۀ نرگس از پی جان نگران
هوش مصنوعی: در دوری تو، من مانند بلبل در حال گله و ناله هستم، همچنان که چشم نرگس به دنبال جانش نگران است.
چون لاله ام از میان جان سوخته دلچون غنچه ام از درون دل جامه دران
هوش مصنوعی: مانند لاله‌ای هستم که از درد درون جانم می‌سوزد، و شبیه غنچه‌ای هستم که از دل شکست خوردهام، لباسش را به کناری زدهام.