شمارهٔ ۶۷۷
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به ما میگوید که از غم و اندوه زندگی دنیا دست برداریم و به جای آن، به شادی و خوشی بپردازیم. او تأکید میکند که اگر جهان ویژگی وفاداری داشت، نوبت خوشبختی و شادی ما قبل از دیگران میرسید.
برخیز و مخور غم جهان گذرانبنشین و جهان بشادمانی گذران
هوش مصنوعی: برخیز و غصههای دنیا را فراموش کن، بنشین و از شادیهای دنیای زودگذر لذت ببر.
در طبع جهان اگر وفایی بودینوبت بتو خود نیامدی ازدگران
هوش مصنوعی: اگر در طبیعت دنیا وفاداری و صداقتی وجود داشت، نوبت به تو نمیرسید و در این بین به دیگران پرداخته نمیشد.