شمارهٔ ۶۸۰
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به نقد رفتار افرادی می‌پردازد که به عهد و پیمان خود وفا نمی‌کنند. او از دورویی و بی‌وفایی آنها گلایه می‌کند و از نداشتن شرم در نقض عهد می‌گوید. شاعر به طور خاص به شخصی که در دلش عشق دارد اشاره می‌کند و احساس ناراحتی و ناامیدی خود را از این رفتارها ابراز می‌کند.
ای رسم تو در ناکس و کس پیوستنعهدی داری به عهدها بشْکستن
هوش مصنوعی: تو در پیوند با انسانهای بیکفایت، عادت به شکستن عهد و پیمان داری.
شرمت ناید به قصد جان چو منیبرخاستن و با دگری بنشسْتن؟
هوش مصنوعی: آیا برای تو شرمآور نیست که با نیت جانسپاری، مثل من، بر بلند شدن و به دست باد سپردن روح خودت؟