شمارهٔ ۶۸۶
هوش مصنوعی: غزلیات این شعر به بیان غم و درد زندگی میپردازد. شاعر میگوید که دیگر از غمها نمیتواند تحمل کند و نیازی به غم خوردن برای تأمین نان هم ندارد. در واقع، او به یک نقطهای رسیده که نمیتواند بیشتر از این غم را بچشد و به نوعی از زندگیاش خسته شده است.
تا چند ازین غم فراوان خوردن؟سیلیّ جهان بگردن جان خوردن
هوش مصنوعی: چقدر باید از این غم زیاد رنج ببریم؟ چه زمانی باید طغیانی که دنیا به ما میآورد را تحمل کنیم؟
نان می نخوری تو از غم نان خوردنزین بیش غم بیهده نتوان خوردن
هوش مصنوعی: اگر به خاطر نگرانی از نان و معیشت خود نباید غمگین باشی، زیرا نمیتوانی بیشتر از این غم غیرضروری را تحمل کنی.