تناجی
کمال‌الدین اسماعیل

شمارهٔ ۶۸۷

ای کار دل از غمت روان پروردندرد تو بناز در نهان پروردن
شرطست بوعدۀ تو جان پروردنزیرا که بیاد جان توان پروردن