شمارهٔ ۷۱۱
هوش مصنوعی: شاعر در این چهار بیت از غم و اندوه خود سخن میگوید که هر شب افزایش مییابد. او بیان میکند که نالهاش به آسمان میرسد و از عاطفهاش در حال رنجکشیدن است. حتی اگر در حال حاضر نتواند از کنار یک رود عبور کند، یاد و تصویر آن رود در چشم او جاری است.
هر شب ز غم تو ای غمت روز افزوناز نالۀ من بناله آید گردون
هوش مصنوعی: هر شب به خاطر غم تو، غم من بیشتر میشود و آسمان از صدای نالههای من مینالد.
گر بر لب جیحون گذرم نیست کنونخود می گذرد بر لب چشمم جیحون
هوش مصنوعی: اگر از کنار جیحون بگذرم، اکنون این احساس را دارم که خود جیحون بر لب چشمم جاری است.