شمارهٔ ۷۱۷
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از حالت ناز و دلربایی خود در برابر معشوق می‌گوید و به زیبایی او تشبیه می‌کند. سپس از معشوق می‌خواهد که بازگردد و او را ببیند، در حالی که حالش اکنون غمگین و دلش خونین است و در گوشه‌ای نشسته است. به طور کلی، شعر از عشق و غم ناشی از دوری معشوق حکایت می‌کند.
دیدی که ز ناز بودم ای ماه زمینگردان شده چون پیاله زان دست بدین
هوش مصنوعی: دیدی که از ناز و لطافت خودم چطور شدم؟ ای ماه، زمین مثل پیالهای به دور من میچرخد.
باز آی و کنون چون خم می بازم بینخونین دل و سر گرفته و خانه نشین
هوش مصنوعی: برگرد و اکنون مانند تابهای پر از شراب، وضعیت دل شکسته و سر به زیرم را ببین که در خانه نشستهام.