شمارهٔ ۷۱۹
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به زیبایی و لطافت معشوق اشاره میکند. او قامت او را به سرو آزاد تشبیه کرده و زلفهای پریشانش را وصف میکند. زیبایی صورت و زلفهایش توجه و تحسین شاعر را جلب میکند و او در حیرت از این همه زیبایی است.
آن قامت همچو سرو آزاد به بینوان زلف پراگندۀ بر باد ببین
هوش مصنوعی: به تماشای آن اندام خوشتنا و راست مثل سرو بایست، و به زلفهای آشفتهاش که در باد رقصان است، نگاه کن.
بر چهرۀ تو زلف و بر آن زلف گرهسبحان الله چه۹ بر چه افتاد ببین
هوش مصنوعی: بر چهرهات زلفی آویخته است و بر آن زلف، گرهای دارد که زیباییاش را دوچندان کرده است. آیا میتوانی ببینی که چه زیباییای بر این چهره سایه افکنده است؟