شمارهٔ ۷۶۵
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به بیان حالات درونی انسان‌ها می‌پردازد. او اشاره می‌کند که دل‌ها در بند و گرفتار عشق و احساساتند، در حالی که ظاهراً نشانه‌هایی از تقوا و تقدس دارند. به رغم پوشش ظاهری و شکل‌های مذهبی، وجود آنها مملو از لذت و خوشی است، مانند ظرفی پر از شراب که در ظاهر باغی است. به طور کلی، این اشعار به تناقض بین باطن و ظاهر انسان‌ها پرداخته و انتقادی به ریاکاری اجتماعی دارد.
ماییم به دست دل گرفتار همهتسبیه گسسته بسته زنّار همه
هوش مصنوعی: ما به دست دل، اسیر خودمان هستیم و همگی به تسبیح و ذکر خدا مشغولیم، در حالی که دلبستگیمان به دنیا، ما را وادار به پیروی از روزمرگیها کرده است.
پوشیده خشت‌ها و شکم پر بادهمانند قرابه پنبه دستار همه
هوش مصنوعی: این بیت به توصیف حالتی می‌پردازد که شخصی با ظاهری محجوب و پنهانی شبیه به یک ظرف شراب پر از مایه و عطر زندگی، خود را درون ظاهری ساده و بیزرق و برق نشان میدهد. با این حال، باطن او از شور و شوق و زندگی پر است، گرچه ممکن است از بیرون چندان نمایان نباشد.