تناجی
کمال‌الدین اسماعیل

شمارهٔ ۷۶۶

مستش دیدم گرفته راه خانهخلقی با او ز خویش و از بیگانه
خود را بستم برو زدم مردانهزان گونه که با شمع کند پروانه