شمارهٔ ۷۶۸
هوش مصنوعی: در این اشعار، شاعر درباره نوشیدنی (جام طرب و ساغر) صحبت می‌کند که تأثیر عمیقی بر او دارد. او به شوق و حالت دیوانگی ناشی از نوشیدن می‌پردازد و خواستار آوردن آن می‌شود تا احساساتش را به او بازگرداند. این اشعار نشان‌دهنده‌ی عشق و علاقه‌ی شاعر به ابراز احساسات و تجارب عمیق است.
آن جام طرب شکار بر دستم نهوان ساغر چون نگار بر دستم نه
هوش مصنوعی: آن جام شادی و لذت در دست من است، نه آن خم شراب که مانند معشوق در دست من باشد.
آن می که چو زنجیر پیچد بر خوددیوانه شدم، بیار بر دستم نه
هوش مصنوعی: آن می که وقتی به دور خود میپیچد، مرا دیوانه می‌کند، بیا و آن را به دستانم بده.