شمارهٔ ۷۸۰
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر به دوستش میگوید که حس حسادت به او دست میدهد، زیرا هر شب کسی به آغوش او میآید و او را میبوسد. شاعر به زیبایی و جذابیت لبهای دوستش اشاره میکند و این که این زیبایی از بوسههای افراد دیگر کثیف شده است.
رشک آیدم ای دوست که هر نیم شبیدر برگیرد قد ترا بی ادبی
هوش مصنوعی: ای دوست، من به تو حسرت میبرم که هر نیمه شب، بیپروا و بیادب، تو را در آغوش میگیرد.
حیفست چنان لبی و الحق چه لبیآلوده شده ببوسۀ هر جلبی
هوش مصنوعی: زبان و لبی زیباست که متأسفانه به بوسهها و محبتهای هر کسی آلوده شده است. این جای تأسف دارد که چنین لبی از ارزش و زیباییاش کاسته شده است.