شمارهٔ ۷۹۹
هوش مصنوعی: این شعر به بیان احساسات عاشقانه و longing (دلتنگی) شاعر می‌پردازد. شاعر از معشوق می‌خواهد که اگر دوباره به او بازگردد، دلش را شاد کند و زندگی‌اش را دوباره روشن و پرانرژی سازد. او اشاره می‌کند که حتی اگر روح او از جسمش جدا شود، با یک کلام می‌تواند دوباره به زندگی و ارتباطی که داشتند، برگردد. در کل، این شعر در بردارنده‌ی احساسی عمیق نسبت به عشق و آرزو برای بازگشت معشوق است.
گر باز آیی دلم بمن باز آریهوشم بدل و روان بتن باز آری
هوش مصنوعی: اگر برگردی، دل من دوباره به تو باز خواهد شد و هوش و جانم را به تو میسپارم.
جانی که ز تن برفت اگر رای کنیازنیمه رهش بیک سخن بازآری
هوش مصنوعی: اگر روحی که از بدن جدا شده را با اندیشهای هدایت کنی، میتوانی از نیمه راه او را با یک کلام بازگردانی.