شمارهٔ ۸۱۶
هوش مصنوعی: در این شعر، گوینده از احساس دلتنگی و غم ناشی از جدایی صحبت می‌کند. او به فراخی و گشادی که در وجودش احساس می‌کند، اشاره می‌کند و می‌گوید که روزش و شب معشوقش به یک رنگ است و هیچ تفاوتی ندارند. همچنین به لرزانی آب و بی‌سنگی کوه اشاره می‌کند که نشان‌دهنده بی‌ثباتی و ناپایداری احساساتش است.
ای گشته فراخ از دهنت دلتنگیوی روز مرا با شب تو یک رنگی
هوش مصنوعی: ای که به خاطر حرفهای تو دلتنگ شدهام، روز من و شب تو به یک شکل و رنگ درآمده است.
چون آب سرین تو چرا لرزانست؟من کوه ندیده‌ام بدین بی سنگی
هوش مصنوعی: چرا چهرهٔ تو مثل آب سرد و لرزان است؟ من هرگز کوهی ندیده‌ام که اینقدر بدون سنگ باشد.