شمارهٔ ۸۲۵
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به تواضع و ارادت خود به محبوب اشاره می‌کند. او خود را همچون سگ در مقابل درگاه محبوب نمی‌بیند و عاشقانه از او یاد می‌کند. اگر نام محبوب بر چهره‌اش ننگی ایجاد کند، او آن را با خون دیده‌اش می‌نوشته است و نشان‌دهنده عمق عشق و فدایگی‌اش است. در واقع، این شعر بیانگر عشق و وفاداری عمیق شاعر به محبوب است.
خود را سگ کویت ار نپنداشتمیجز خاک درت خوابگهی داشتمی
هوش مصنوعی: اگر خود را به اندازه یک سگ در آستانهات نمیدانستم، تنها خاک درب خانهات را برای خوابگاه خود را انتخاب میکردم.
آلوده شود ز ننگم ار نی نامتبر چهره بخون دیده بنگاشتمی
هوش مصنوعی: اگر نام تو بر چهرهام باشد، دیگر به ننگ و آلودگیام اهمیتی نخواهم داد و حتی اگر چشمانم را به خون بیالایم، از این موضوع شرمنده نخواهم بود.