شمارهٔ ۸۲۸
هوش مصنوعی: شاعر در این بیت به نور یقین اشاره می‌کند و بیان می‌کند که اگر مانند روشنایی یقین باشد، او خود را به آن جهان می‌افکند. اما اگر در آن جهان به جان ایمن باشد، به راست‌گویی می‌گوید که در این صورت به سوی مرگ نزدیک می‌شود. در کل، این شعر به تضاد بین یقین، ایمنی و مرگ پرداخته است.
از نور یقین ار بمثل روشنمیخود را بحیل در آن جهان افگنمی
هوش مصنوعی: اگر با نور یقین مانند روشنایی پیش بروی، میتوانی خود را در آن جهان به خوبی بیندازی.
ور زانکه در آن جهان بجان ایمنیحقا که سوی مرگ معلق زنمی
هوش مصنوعی: اگر در آن دنیا برای جانم امنیت وجود نداشته باشد، حقیقتاً خود را به سوی مرگ میافکنم.