شمارهٔ ۸۲۷
هوش مصنوعی: این ابیات نشان‌دهنده احساس عمیق شاعر در مورد عشق و درد ناشی از آن است. شاعر می‌گوید که اگر غم او در این جنگ نبود، به زبان می‌آمد و از زیبایی معشوقش می‌گفت. او از این که اگر محبوبش راهی به او می‌داد، زیبایی‌اش را به‌راحتی بیان می‌کرد، سخن می‌گوید. در واقع، شاعر از عشق و زیبایی معشوقش متاثر است و این احساسات را به زبانی عاطفی بیان می‌کند.
در جنگ غمت گر نه زبون آمدمیکی چون سر زلف تو نگون آمدمی؟
هوش مصنوعی: اگر درد و غم تو مرا ضعیف نکرده بود، هیچگاه نمیپذیرفتم که مانند موی تو سرنگون شوم.
گر عارض تو مرا بخود ره دادیچون خط تو از پوست برون آمدمی
هوش مصنوعی: اگر زیبایی صورت تو به من اجازه بدهد، من نیز مانند خطی که بر روی پوست نوشته شده، از خود برمیخیزم و جلوه میکنم.