شمارهٔ ۸۳۶
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر به زیبایی و عشق اشاره دارد. او می‌گوید گاهی مایل است مانند زلفی سرکش رفتار کند و گاهی از معشوق خود جفا ببیند، اما در عین حال می‌داند که برای بیان عشقش باید سکوت کند. او به این تصویر پرداخته که حتی اگر معشوق او را آزار دهد، این آزار او را به عشق نزدیک‌تر می‌کند.
گاهی بخودم چو زلف گستاخ کنیگاهی سرم از جفا بده شاخ کنی
هوش مصنوعی: گاهی اوقات، با رفتار بیپروا و سرکش خود، مرا به یاد خود میاندازی و گاهی نیز با ظلم و آسیب به من، مرا آزار میدهی.
تا لب ننهم بر لب تو دم نزنمچون نای اگرم چه کعب سوراخ کنی
هوش مصنوعی: تا زمانی که لبم به لب تو نرسد، حرف نمیزنم. حتی اگر مرا بشکنی و به بینوا بودنم برسی.