تناجی
کمال‌الدین اسماعیل

شمارهٔ ۸۴۵

آمد گل و بلبلی ز دنبالۀ اویمی نالد و سودکی کند ناله اوی؟
چون گل همه سر گذشت بلبل شنودبر خنده یی آرد غم یک سالۀ اوی