شمارهٔ ۸۵۰
هوش مصنوعی: این شعر به مفهوم آزادی و قدرت است. شاعر اشاره می‌کند که حتی اگر کسی به زنجیر کشیده شود و تحت فشار قرار گیرد، همچنان می‌تواند از قدرت و زیبایی خود استفاده کند. شاعر با تشبیه به سرو به زیبایی و استقامت اشاره می‌کند و به این نکته می‌پردازد که واقعیات ناپایدار نمی‌توانند مانع از بروز ارزش‌ها و زیبایی‌های درونی شوند.
با آنکه بکس دست بپیمان ندهیزنجیر کنی از زور بر دست نهی
هوش مصنوعی: هرچند که با شخصی قرارداد نمیبندی و به او اعتماد نمیکنی، اما از سر زور و قدرت، او را به زنجیر میکشی و مجبورش میکنی که تحت کنترل تو باشد.
بربست بیکبارگی ای سرو سهیزر دست ترا، چو بی زری دست رهی
هوش مصنوعی: ناگهان ای سرو بلند، دستان زرین تو را از من گرفتند؛ به گونهای که وقتی دستت را بدون زری واگذاری، دیگر راهی برای من نمیماند.