شمارهٔ ۸۵۱
هوش مصنوعی: شاعر در این بیت به عشق و وابستگی خود به معشوق اشاره دارد. او می‌گوید دلش به زلف‌های معشوق گره خورده و نمی‌توان آن را رها کرد. شاعر احساسات مختلفی را تجربه می‌کند؛ گاهی در کنار معشوق آرام می‌نشیند و گاهی نیز با دستان او بازی می‌کند. این تصویرسازی نشان‌دهنده‌ی شدت عشق و وابستگی عمیق شاعر به معشوق است.
دل در سر زلف تونه زان بست رهیکورا دو هزار بند بر بند نهی
هوش مصنوعی: دل در گیسوان تو به شدت گره خورده است، همچنان که کسی که چشمش را بستهاند، هزاران قید و بند را بر خود تحمیل می‌کند.
گاهیش بزیر کلهی بنشانیگاهیش بدست شانه یی با ز دهی
هوش مصنوعی: گاهی او را زیر سر مینشانی و گاهی بر دوشت میگذاری.