شمارهٔ ۱۳ - وله ایضاً
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف مقام و زیبایی‌های فردی می‌پردازد که در مرتبه‌ی بالایی قرار دارد و به نوعی موهبت‌هایی از قبیل صداقت و زیبایی را در خود دارد. شاعر از نیرو و تأثیر این فرد بر دیگران سخن می‌گوید و به نحوی به ستایش او می‌پردازد، به ویژه در اشاره به صفات مثبت و توانایی‌های او در برطرف کردن مشکلات و ایجاد امید. همچنین، با استفاده از تصاویری مانند چرخش چرخ و باران، بر حرکت و پویایی زندگی تأکید می‌کند و نهایتاً از خدمت به او به عنوان خادم یاد می‌کند.
ای که نه شقّۀ چرخ اطلسبارگاهی ز سرا پردۀ تست
هوش مصنوعی: ای کسی که نه تنها در آسمانها، بلکه در سراسر عالم فضیلت و عظمت تو وجود دارد.
بهر شاگردی فرّاشانتبسته جوزا کمر خدمت چست
هوش مصنوعی: به خاطر شاگردان، لباس خدمت را به خوبی بر تن کردهاند و آماده ارائه خدمت هستند.
ماهرویان پس پردۀ غیبکرده با نوک یراعت دل سست
هوش مصنوعی: زیبایانی که در پس پردۀ نادیدنی هستند، با دقت و نازکی دلهای ناپایدار را تحت تأثیر قرار میدهند.
پای چرخ آبله گشت از انجمچونکه با عزم تو همراهی جست
هوش مصنوعی: پای چرخ آبله به دلیل حرکت آسمانی و ستارگان زخمی شد، زیرا وقتی که با اراده تو همسفر شد.
ابر از آن روز که دست تو بدیددر سخادست ز دریای بشست
هوش مصنوعی: از آن روزی که ابر به دست تو رسید، دیگر نمیتواند خود را از دریا شستشو دهد.
خصم را مهر گیاه در تودر تن ریش بناکام برست
هوش مصنوعی: دشمن در تو مهر و محبت گیاهان را به روشنی میبیند و در دل تو، همچون ریشهای در خاک، شکوفا میشود.
بر تو چون طالع تو میمون بادعزم نهضت که ترا کشت درست
هوش مصنوعی: بر تو مانند طالع خوش و نیک، عزم و ارادهای برای حرکت و تلاش باشد که تو را به رشد و موفقیت برساند.
میروی عافیتت همره بادکارمن خادم دریاب نخست
هوش مصنوعی: به نظر میرسد که این شخص به دیگری توصیه می‌کند که وقتی به سمت آرامش و راحتی میرود، باید از خدمت و کمک آن شخص نیز غافل نشود و ابتدا او را دریابد و در نظر بگیرد.