شمارهٔ ۱۸۳ - وله ایضاً
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به بیان احترامی که به شخصی می‌گذارد می‌پردازد. او می‌گوید که این احترام نه به خاطر ترس یا پیش‌داوری است، بلکه به دلیل ارزش انسانی و شخصیت اوست. شاعر تأکید می‌کند که او و دیگران به خاطر محبت و احترام نسبت به شخصیت آن شخص، به او تعظیم می‌کنند و حتی به خاطر خشم او نگران هستند. به نوعی، این شعر نشان‌دهنده تقدیر و احترام عمیق به انسانیت و ویژگی‌های مثبت کسی است.
ما ترا حرمتی اگر داریمنه ز اندیشه‌ای‌ست یا بیمی
هوش مصنوعی: ما برای تو احترامی قائل هستیم، اما این احترام نه به خاطر فکر یا نگرانی خاصی است.
یا اگر خود تو گنج قارونیاز تو داریم چشم بر سیمی
هوش مصنوعی: اگر تو هم مانند گنج قارون ثروتمند هستی، از تو انتظار داریم که به ما نگاهی به ثروتت بیندازی و یاریمان کنی.
ما خود از روی مردمی خواهیمکه ترا می‌کنیم تعظیمی
هوش مصنوعی: ما از روی انسانیت و ادب به تو احترام میگذاریم و تو را ارج مینهیم.
همه ریشت به کون سگ گفتیمچون تو در خشم می‌شوی نیمی
هوش مصنوعی: سگ گفت: همه موهایت را بزنیم، چون وقتی تو عصبانی می‌شوی، نصف می‌شوی.