شمارهٔ ۴۱ - ایضا له
هوش مصنوعی: این شعر درباره عواقب بازی کردن و خطرات آن است. شاعر توصیه می‌کند از نرد (بازی) دوری کنی، زیرا این بازی می‌تواند به بلا و دردسر منجر شود. او بیان می‌کند که حتی در مواردی که فرد به ظاهر در تلاش برای کسب موفقیت است، در واقع ممکن است به ضرر خود عمل کند. بازی با نرد به همه چیز آسیب می‌زند، از جمله آبرو، مال و جان. شاعر هشدار می‌دهد که کسانی که در این بازی با تو همبازی هستند، ممکن است تبدیل به دشمنان شوند. حتی اگر در ابتدا از آن‌ها حمایت کنی، در نهایت ممکن است به شکست و زخم‌های عاطفی دچار شوی. در کل، این شعر تأکید بر خطرات و عواقب منفی بازی و حذر از آن دارد.
به نرد باختن اندر بلا و درد سرستازو حذر کن و بگریز گر ترا بصرست
هوش مصنوعی: در مواجهه با مشکلات و دردسرها، از آن‌ها دوری کن و فرار کن اگر که چشمی به این شرایط داری.
صلاح خویش نگهدار و نا فلاح مجویکه در صلاح و فلاح تو نرد کینه ورست
هوش مصنوعی: خود را اصلاح کن و به دنبال موفقیت دیگران نرو، زیرا در صلح و موفقیت تو، حسادت و کینه وجود دارد.
به جاه ازو خللست و به فضل ازو نقصانازو به مال زیانست وزو به تن خطرست
هوش مصنوعی: در مقام و موقعیت او نقصانی وجود دارد و در فضیلتش کمبودهایی دیده میشود. همچنین مال و داراییاش باعث زیان میشود و سلامت جسمیاش در خطر است.
گهی بکوبی زانو و گه بکوبی بردرست گویی دست تو درّة عمرست
هوش مصنوعی: گاهی زانو میزنی و گاهی بر پا میزنی، ولی در هر حال، دست تو نشاندهنده زندگیات است.
گهی بخایی لبها ز بس دریغ و فسوسچنانکه گویی در زیر زخم نیشتر ست
هوش مصنوعی: گاهی لبهایت از شدت درد و حسرت به حالت افسوس درمیآید، طوری که انگار زیر ضربهای سخت و دردناک قرار گرفتهای.
هر آن حریف که با تو بباخت دشمن شدوگرچه او ز همه دوستانت دوست تر ست
هوش مصنوعی: هر کسی که در رقابت با تو شکست خورد، به دشمنی تبدیل میشود، حتی اگر او از همه دوستانت برایت عزیزتر باشد.
گهی بنالی و گویی اگر چنین زدمیببردمی و کنون شد که زخم من دگرست
هوش مصنوعی: گاهی فریاد میزنی و میگویی اگر اینگونه بر من میزدند، مرا میبردند و اکنون دیگر زخم من تغییر کرده است.
گهی بگیری و گویی مگر براید نقشگهی بدزدی و گویی حریف کور و کرست
هوش مصنوعی: گاهی به شکل معما و چالش هایی میانگاری که به نظر میرسد نقش ویژهای دارند، و گاهی هم به نحوی عمل میکنی که گویی رقیبت هیچ درکی از اوضاع ندارد و ناتوان است.
چو بنگری همه بازیت دزدی آمد و مکرچو بنگری همه گفت تو گوییا مگرست
هوش مصنوعی: وقتی به اطراف خود نگاه میکنی، میبینی که همه کارها و رفتارهایت به نوعی دزدی و فریب هستند. وقتی بیشتر دقت کنی، متوجه میشوی که همه چیز در حال گفتن این است که تو خود به چنین گرفتاریهایی دچار شدهای، مگر اینکه درک بیشتری از اوضاع داشته باشی.
بعشرت اندر کسبست و ، کسب در عشرتنکو نباشد اگر حاصلش همه گهرست
هوش مصنوعی: در خوشی و لذت زندگی نمیتوان به درستی به کسب و کار پرداخت، زیرا اگر کارکردن تنها به دنبال ثروت و سود باشد، اما ماحصل آن، همهاش گرانبهاترین چیزها باشد، باز هم نمیتواند خوشعایدی باشد.
عجبّر آنکه همی نرد را هنر دانیوگرچه درّ سخن به ز نرد در نظرست
هوش مصنوعی: عجیب است که کسی هنر بازی نرد را میداند، هرچند که در سخنانش، الماس و زیبایی بیشتری از هنر نرد داشته باشد.
اسیر و عاجز چوبی و استخوان گشتنبه چشم آن که مرا و را خرد نه بس هنرست
هوش مصنوعی: در این بیت شاعر به ناتوانی و زوال انسانی اشاره می‌کند. او احساس می‌کند که به مانند چوب و استخوان تکهتکه شده است و در نظر دیگران، حتی اگر در گذشته هنری داشته باشد، به هیچ وجه کافی نیست. این احساس خودکوچکبینی و بیارزشی در نظر دیگران را به تصویر میکشد.