شمارهٔ ۱۰۴ - وله ایضا
هوش مصنوعی: شعر به بیان احساسات عاطفی و غم‌های شاعر می‌پردازد. شاعر از تأثیر قلم و نوشته‌ای بر زندگی‌اش سخن می‌گوید که موجب درد و اندوه او شده است. او به عثرت‌ها و مشکلاتش اشاره می‌کند و بیان می‌کند که طبعش را نمی‌تواند پنهان کند. همچنین از دیوانگی ناشی از عشق و تأثیرات منفی آن بر روح و روان خود می‌گوید. به طور کلی، شعری است دربارهٔ عشق، مشکلات و تبعات عاطفی آن.
نیک درخط شده ام از قلمتکه مرا قصد بجان می دارد
هوش مصنوعی: من از طریق نوشتار تو به خوبی درستم، چرا که نیت بدی به جانم دارد.
عثرات من غمگین از برهمه چون آب روان می دارد
هوش مصنوعی: غم‌های من مانند آب روان، به راحتی و به طور مستمر بر همه چیز تأثیر میگذارد و در اطرافم جریان دارد.
همه در روی رهی می گویدهر چه طبع تو نهان می دارد
هوش مصنوعی: هر کسی در مسیر زندگی میکوشد تا آنچه را که در دل و ذهن خود پنهان دارد، بیان کند.
با همه سر سبکی کوراهستسر بر این خسته گران می دارد
هوش مصنوعی: با وجود همهی سبکی و بیخیالی، همچنان بر روی دل خستهام سنگینی می‌کند.
یک زبانست بید گفتن منورچه دایم دو زبان می دارد
هوش مصنوعی: زبان من به یک بید شرطی است، اما او همیشه دو زبان دارد.
شبروی می کند اندر خط توراه بر خسته دلان می دارد
هوش مصنوعی: شبی که در آن عشق و زیبایی در دلها میتابد، به دنبال تو میآید و به دلسوختهها آرامش میبخشد.
بامنش رای سیه کاریهاستراستی را سر آن می دارد
هوش مصنوعی: با سادگی و صداقت، هر گونه ناپسندی را به عهده میگیرد و حقیقت را واقعی میسازد.
گرچه از غایت صفرا باشدکه زبان تلخ چنان می دارد
هوش مصنوعی: با وجود اینکه از شدت خشم و عصبانیت است که زبانش تلخ و تند میشود.
در سرش چیزکی از سودا هستکنده بر پای از آن می دارد
هوش مصنوعی: در ذهنش ایدهای جالب و گیرا وجود دارد که او را به جلو میبرد و از آن بهرهمند میشود.
هست دیوانه تر از من صدرهکه ز دست تو فغان می دارد
هوش مصنوعی: کسی دیوانهتر از من وجود ندارد که از دست تو به شدت نالان و گلهمند است.
مدهش از پی سودا ترشیکه به سوداش زیان می دارد
هوش مصنوعی: نگذار که به خاطر وسوسهها و آرزوهای بیهوده، به خودت آسیب بزنی.