شمارهٔ ۱۱۹ - وله ایضا
هوش مصنوعی: در این بیت‌ها سخنگوی شعر به بیان ناامیدی و خشم خود از شخصی می‌پردازد که در دوستی‌ها و روابط خود به جای صداقت، به منافع شخصی و فخر فروشی می‌اندیشد. او اعتقاد دارد که فردی که عقل و درایت دارد، نباید به چنین رفتارهای حقیرانه توجه کند. همچنین اشاره می‌شود که نزدیکی به افراد دون و بی‌ارزش، موجب سقوط انسان به پستی و دوری از فضیلت می‌شود. در نهایت، عقل را به عنوان راهنمایی برای انتخاب مسیر درست معرفی می‌کند.
می کنی دوستیّ دشمن منتا از آن حشمتت فزون باشد
هوش مصنوعی: تو با دوستی دشمن من را میکنی تا بتوانی به شهرت و مقام بیشتری دست یابی.
خود جز این چشمم از تو کی داردهر که را عقل رهنمون باشد؟
هوش مصنوعی: چشم من تنها چیزی است که از تو دارم و هر کسی که عقل و اندیشهاش راهنمای او باشد، میفهمد که این بیشتر از همه چیز اهمیت دارد.
این چنین دون و بدگهر که توییبه منت التفات چون باشد؟
هوش مصنوعی: چگونه ممکن است که شخصی با این ویژگیهای ناپسند و ریشههای ناسالم به من نیکی کند و به من توجه کند؟
مردمان سوی مردمی یا زندمیل دونان بسوی دون باشد
هوش مصنوعی: مردم به سوی انسانهای بزرگ و باارزش حرکت میکنند، اما اگر به افراد پست و حقیر تمایل پیدا کنند، خود به آن سطح تنزل مییابند.
عقل را راه در دماغ بودتیز را رهگذار ... باشد
هوش مصنوعی: عقل به عنوان یک قدرت فکری در ذهن وجود دارد و افراد با فهم و درک بالا میتوانند به راحتی از مسیرهای صحیح و منطقی عبور کنند.