شمارهٔ ۱۵۶ - وله ایضا
هوش مصنوعی: این متن به سخنانی از یک پیشوای دینی اشاره دارد که در شرایط کنونی جامعه، مردم برای رفع ظلم به او پناه می‌برند. کسانی که به علم و فضل مشهور هستند، در خدمت او جانفشانی می‌کنند. نویسنده ابراز می‌کند که وضعیت اجتماعی به گونه‌ای تغییر کرده که اکنون افراد بیشتر به دنبال سود و معامله هستند. او همچنین از مشکلات و گرانی‌های موجود گلایه می‌کند و بر ناپسند بودن بی‌عدالتی و قوانین غیرمنصفانه تأکید می‌کند. در نهایت، او به این نکته اشاره می‌کند که رسم‌های نادرست اینجا جایز نیست، بلکه در جاهایی که خودشان سودی پیدا کنند، این مسائل مطرح می‌شود.
ای پیشوای شرع که ایناء روزگاراز بهر دفع ظلم بتو النجا کنند
هوش مصنوعی: ای پیشوای دین، که در این روزگار، مردم برای رهایی از ظلم به تو پناه میآورند.
ارباب فضل ملتزم منّتی شونددر خدمت تو گر بمثل جان فدا کنند
هوش مصنوعی: اگر ارباب فضل به خدمت تو بیایند، به خاطر مهربانی تو، حتی جان خود را هم فدای تو خواهند کرد.
احوال روزگار از آن شد که بعد ازیناز بهر سود رغبت بیع و شری کنند
هوش مصنوعی: روزگار به گونه‌ای تغییر کرده که از این پس، افراد بر اساس منافع خود به خرید و فروش مشغول خواهند شد.
دیریست تا که زحمت حضرت همی دهمانصاف نیست خوش که گرانی با کنند
هوش مصنوعی: مدت زیادی است که من زحمت میکشم و این منصفانه نیست که در عوض، تعدادی از افراد به من فشار بیاورند.
ابرام رسم هاست نه اینجا که واجبستبل هر کجا که خود طعمی ابتدا کنند
هوش مصنوعی: اینجا به رسم و عادتها اشاره شده، که فقط در این مکان ضروری نیستند، بلکه هر جایی که خودشان شروع به لذتبردن کنند، حمایت میشوند.