شمارهٔ ۲۱۲ - وله ایضا
هوش مصنوعی: این شعر به بیان موضوعاتی همچون بخل، نیاز و گرسنگی میپردازد. شاعر به یادآوری میآورد که افرادی که بخل میورزند، حتی از تأمین نان یک گرسنه نیز دریغ میکنند. او به طعنه میگوید کسانی که بر سفره او نشستهاند، از فراوانی غذا نفعی نمیبرند و در حقیقت هر کسی که از او نان بخواهد، ممکن است با یأس و ناامیدی مواجه شود. در ادامه، به تاریکیهایی مانند مرگ و خطرات راه اشاره میکند و میگوید که در چنین شرایطی، اغلب افراد از رنج دیگران غافلند. در نهایت، شاعر ابراز میکند که زندگی و فرصتهای موجود میتواند توسط خود انسان به تباهی برود، و او به کسانی که ارزش نعمتها را نمیدانند، انتقاد میکند.
ای نکرده به عهد خویش از بخلشکم یک گرسنه از نان سیر
هوش مصنوعی: هیچکس نباید به خاطر خودخواهی و کملطفیاش، دیگران را از نعمتها محروم کند، حتی اگر فقط یک گرسنه باشد.
زین تغابن که نان همی خایدبینمت سال و مه ز دندان سیر
هوش مصنوعی: از این فریبندگی دنیا که نان را به چشمت میآورد، سالها و ماهها را در آغوش میگرفتی و هنوز سیر نشدهای.
هر گرسنه که از تو نان طلبدمیرد از نان گرسنه وز جان سیر
هوش مصنوعی: هر کسی که از تو نان بخواهد، نشان از این دارد که او هنوز گرسنه است و این درخواست او نه فقط از نیاز به نان، بلکه از عمیقترین نیازهای وجودی او سرچشمه میگیرد. در حالی که کسی که سیر است، دیگر به آن نان نیازی ندارد و میتواند به دیگر مسائل زندگی بپردازد.
افگنی خون چو پسته در دل آنکدهن او کنی ز بریان سیر
هوش مصنوعی: وقتی که خون را مثل لپه در دل کسی میریزی، او در عوض به قدری سیر میشود که دهنش را پر از غذا میکند.
درکشد سفره ات ازو دامنروی نانت ندیده مهمان سیر
هوش مصنوعی: سفرهات را برای او میگسترانند، در حالی که دامن برکت و روزیات را به مهمانی که سیر است، نشان ندادهای.
بس که خوان طعام گستردیکآرزوها شدند از آن خوان سیر
هوش مصنوعی: تو چنان سفرهای از نعمت و امکانات فراهم کردهای که هر آرزویی در دلها سیراب شده و به دست آمده است.
به سفر میروی برو که شدنداز وجودت همه سپاهان سیر
هوش مصنوعی: به سفر میروی، برو که وجودت دیگر باعث خستگی و دلزدگی همه شده است.
اجل و چاه و گرگ در راهندرو ببین روی خویش و یاران سیر
هوش مصنوعی: مرگ، خطر و دشواریها در پیشاند، پس به چهره خود و دوستانت نگاهی بینداز و در آرامش بمان.
کس ز پهلوی تو نخورد مگربخورد شیر در بیابان سیر
هوش مصنوعی: هیچکس از کنار تو نمیتواند بگذرد، مگر اینکه مثل کسی که در بیابان آب و شیر یافته است، بهرهمند شود.
رو به آب سیاه تا بخورندقحبه ای چند نان و حمدان سیر
هوش مصنوعی: به نظر میرسد که در شرایط سخت و ناامیدکنندهای، افرادی در جستجوی روزی و ماندن در قید حیات هستند و در تلاشند تا از بدبختیهای خود بگریزند. آنها به دنبال جایی هستند که بتوانند با حداقل نیازهای خود، زندگی کنند و از ناملایمات فرار کنند.