شمارهٔ ۲۴۴ - ایضا له
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از بزرگواری و لطف معشوق سخن می‌گوید و به تعبیر می‌آورد که برای خدمت به او تلاش کرده و هنرهای مختلفی را پرورش داده است. شاعر همچنین به لطافت سخنانی اشاره دارد که به نوعی از روحش نشأت گرفته و با عواطف عمیقش به آن‌ها اهمیت داده است. در پایان، از معشوق می‌خواهد که او را از خطرات و مشکلات زندگی حفظ کند، چرا که در سایه‌ی محبت او را پرورش داده است.
یزرگوارا دانی که بهر خدمت توز گونه گونه هنرها چه مایه پروردم
هوش مصنوعی: ای بزرگوار، میدانی که برای خدمت به تو چقدر از هنرهای مختلف را پرورده و مهارت پیدا کردهام؟
لطیفهای سخن را که زادۀ روحندبسی بخون جگر همچو دایه پروردم
هوش مصنوعی: سخنان زیبا و دلنشینی که ناشی از روح انسان هستند، همانند فرزندانم به زحمت و با عشق بزرگ کردهام، حتی اگر این کار برایم بسیار سخت و دشوار باشد.
ز آفتاب حوادث نگاه دار مراکه زیر دامن لطف تو سایه پروردم
هوش مصنوعی: از تو میخواهم که مرا در برابر مشکلات و سختیهای زندگی حمایت کنی، چرا که در سایه‌ی محبت و لطف تو به آسایش و آرامش رسیدهام.