شمارهٔ ۲۸۳
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از خداوند دو درخواست دارد: نخست، کاهش عمر دشمنش و افزایش ثروتش، و دوم، رسیدن به ثروتی که او را توانگر کند و مقامش را در نزد خدا بالاتر ببرد. خداوند به خاطر لطفش هر دو خواسته را برآورده می کند، هرچند که دعاگو از نظر حال و وضعیت تفاوتی نداشته باشد. شاعر در پایان به این نکته اشاره می کند که نباید از سعادت و خوشبختی خداوند کم کرد.
دو چیز من بدعا خواستم همی ز خدایکمیّ عمر عدو و فزونی زر تو
هوش مصنوعی: من از خدا خواستم که دو چیز به من عطا کند: عمر کمتر برای دشمن و ثروت بیشتر برای تو.
یکی بدان که توانگر شوم ز نعمت تویکی بدان که شود بیش رتبتم بر تو
هوش مصنوعی: بدان که من از نعمت تو توانگر و بینیاز میشوم و همچنین بدان که مقام و مرتبت من در پیشگاه تو بالاتر خواهد رفت.
خدای هر دو به اقبال تو میسّر کردچنان که بود مراد و هوای چاکر تو
هوش مصنوعی: خدای هر دو طرف، به تو لطف کرده و خواسته و آرزوی من را به خوبی برآورده است.
اگر چه حال دعا گو تفاوتی بنکرداز آنچه بود مکن کم سعادت سر تو
هوش مصنوعی: باوجود اینکه حال دعاگو تغییر نکرده است و همچنان همانند گذشته است، اما نگذار که سعادت تو کم شود.