شمارهٔ ۲۹۴ - ایضا له
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از خداوند درخواست میکند که با انصاف و رأفت به او نگاه کند و ظلمهایی که به او شده را در نظر بگیرد. او از خدا میخواهد که با بخشش خود، او را از گناهانش رها کند و آنچه که در این دنیا به او سپرده شده است را به او بازگرداند.
ای همه انصاف عالم تعبیه در حکم توجور من از حد گذشت ، انصاف جان من بده
هوش مصنوعی: ای همه انصاف و عدالت در جهان، من از ظلمی که به من میشود به حدی رسیدهام که دیگر طاقت ندارم، پس جان من را به انصاف و Justice بازگردان.
چون همی بخشی همه چیزی گناه من ببخشچون بدادی هر چه در عالم، امان من بده
هوش مصنوعی: چون تو به همه چیز بخشش میدهی، گناه من را نیز ببخش. چون همه چیز را به من بخشیدی، از تو میخواهم که به من امنیت و امان دهی.