شمارهٔ ۶
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از جنگ و نزاعی ناگهانی سخن می‌گوید که همگان را تحت تأثیر قرار داده و به مرگ و زندگی اشاره می‌کند. او با یکی از دوستانش که به فکر کردن در مورد مسائل عمیق عادت کرده، صحبت می‌کند و از او می‌پرسد که آیا او هم وضعیت ناگوار جهان را می‌بیند. دوستش پاسخ می‌دهد که بله، دنیا در حالتی بد قرار دارد و این خصومت‌ها نتیجه‌ی آن است. شاعر سپس اشاره می‌کند که همه‌ی نقاط زمین تحت تأثیر چرخش گیتی قرار دارند و در نهایت به دوری و نزدیکی اجرام آسمانی مثل مریخ و کیوان می‌پردازد.
دوش ناگاه نعره یی بر خاستکه دگر باره جنگ کرانست
هوش مصنوعی: هوا بود که ناگهان صدای بلندی به گوش رسید که خبر از آغاز دوبارهی جنگ میداد.
مرگ دیدم بمرگ تا زندهکه همی باز گشت نتوانست
هوش مصنوعی: مرگی را مشاهده کردم که بار دیگر بازگشت نخواهد داشت و هیچ زندهای نمیتواند دوباره به زندگی برگردد.
با یکی از هنروران که بر اوحل اشکال عقل آسانست
هوش مصنوعی: با یکی از افراد هنرمند و دانا که میتواند مسائل پیچیده عقلانی را به سادگی حل کند، گفتگو میکنم.
گفتم ای دوست باز می بینیکار عالم که چون پریشانست؟
هوش مصنوعی: گفتم ای دوست، آیا دوباره میبینی که اوضاع دنیا چقدر آشفته و به هم ریخته است؟
گفت آری قران نحسین استوین خصومت نتیجۀ آنست
هوش مصنوعی: او گفت که قرآن بدشگون است و این درگیری نتیجه آن است.
گفتم آخر نه جمله هفت اقلیمزیر دوران چرخ گردانست؟
هوش مصنوعی: به او گفتم که آیا واقعاً تمام هفت اقلیم زیر چرخهای زمان در حال چرخش است؟
دور و نزدیک جاودان زبرشدور مریخ و سیر کیوانست
هوش مصنوعی: دوری و نزدیکی همواره وجود دارد، مانند فاصلهای که از مریخ تا زمین و گردش زحل به دور خود.